العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)

138

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)

لغت هستند قرآن را تأويل نمايند و هر كدام عمل كنند مطابق تأويل خود كسانى كه وارد به زبان عرب نيستند از ترك و فارس و ساير زبانها چه بايد بكنند وظيفهء آنها در مورد دستورات دينى چيست بايد از كدام فرقه پيروى كنند با اختلافاتى كه در تأويل دارند و تجويزى كه تو نمودى هر كس ميتواند مطابق تأويل خود عمل نمايد . بايد بگوئى غير عرب از كسانى كه به زبان عرب وارد نيستند مانند اهل لغت هستند مىتوانند تجسس كنند و هر فرقه‌اى را خواستند اختيار كنند و گر نه چنانچه آنها را ملزم به پيروى گروه و فرقه مخصوصى بنمائى بايد بگوئى كه حق فقط با اين فرقه است و اين خود مخالف گفته اول تو است و بايد مدعى شوى كه اين فرقه علم و دليلى دارد از ساير فرقه‌ها ممتاز است با اينكه تو چنين مطلبى را نميگفتى . اگر همه فرقه‌ها را در حق مساوى قرار دهى با اختلافى كه در تأويل دارند بايد بگوئى كسانى كه عربى نميدانند هر فرقه را كه بخواهند مىتوانند انتخاب كنند اگر اين مطلب را قبول كنى ديگر نبايد هيچ فرقه‌اى را از قبيل شيعه و خوارج و صاحبان تأويل و تمام مخالفين و تمام آنهائى كه گروهى مخصوص را تشكيل ميدهند و يا بىدينها كه فرقه‌اى ندارند مورد سرزنش و عيبجوئى قرار دهى . و اين نقص اسلام و خروج از اجماع است و بنا بر اين به تو اعتراض مىشود كه طبق اين عقيده بايد خداوند مأمور كرده باشد مردم را به عمل كردن بكتابى كه بسته است و هيچ كس نميتواند داخل آن را بخواند در عين حال بايد جستجو كنند و عمل نمايند هر گروه به آنچه خيال ميكنند در آن است در چنين صورتى خداوند را به كار عبث و بيهوده‌اى نسبت داده‌اى چون چنين كارى از شخص بيهوده‌گرى سر مىزند . و بايد بپذيرى كه هر فرقه آنچه در مورد اصول عقايد به نظر خود صحيح